خودهمبستگي فضائي(Spatial autocorrelation ):

هنگامي كه يك ميانيابي روي داده هاي نقطه اي اعمال مي شود اين به معني پذيرش نوعي ارتباط بين داده هاست. خودهمبستگي فضائي همبستگي داده هاي نزديك هم را برآورد مي كند. با استفاده از اين تجزيه و تحليل مي توان دريافت كه آيا داده هاي نقطه اي توزيعي تصادفي دارند.

دو روش براي همبستگي فضائي وجود دارد روش يكطرفه (Omnidirectional ) و روش دوطرفه (Bidirectional).

ابتدا فاصله  بين تمام نقاط محاسبه مي شود. براساس تنظيمات انجام شده توسط كاربر يا بطور پيش فرض كلاسهاي مسافتي براي زوج نقطه هائي كه داراي مسافتي بيشتر، برابر و كمتر هستند ايجاد مي شود.  در نهايت براي تمام نقاط زوج هم گروه از نظر مسافتي اتوكورلاسيون، واريانس فضائي و شبه وريوگرام  محاسبه مي شوند.  اتوكورلاسيون  بين نقاط با I نمايش داده مي شود و به طريق زير بدست مي آيد:

مقدار واريانس نيز از رابطه زير بدست مي آيد:  

شبه وريوگرام نيز از رابطه زير بدست مي آيد:  

كه در اين معادلات:

z	ارزش يك نقطه
	ميانگين ارزش نقاط
	حاصلضرب اختلاف ارزش نقاط i و j با ميانگين كل نقاط
(zi-zj)2	مربع تفاضل دو نقطه iو j
	مربع تفاضل  نقطه iوميانگين ارزش نقاط
n	تعداد نقاط
wij	وزن نقاط زوجي هرگاه از روش omnidirectional (يكطرفه) استفاده شود اگر يك زوج نقطه به يك كلاس متعلق باشند wij = 1 خواهد بود و در غير اينصورت wij = 0 در نظر گرفته مي شود.  هرگاه از روش bidirectional  (دوطرفه) استفاده شود اگر يك زوج نقطه به يك كلاس وپهناي باند، يك دامنه جهت تعلق داشته باشند wij = 1 خواهد بود و در غير اينصورت wij = 0 در نظر گرفته مي شود. مقدار پهناي باند و دامنه تغييرات بوسيله كاربر تعيين مي شود.

  عمل جمع كردن تمام نقاط  از i=1 تا n و از j=i+1 تا n فقط يك بار رخ مي دهد و هر زوج نقطه يك بار شمارش ميشود.

در  Operation-list.بر روي Spatial Correlation كليك كنيد. نام نقشه نقطه اي ورودي را انتخاب كنيد. Omnidirectional را به حالت انتخاب نگه داريد. اختلاف فاصله يا lag را بر حسب متر وارد نمائيد. نام جدول خروجي را مشخص كنيد.

در جدول ايجاد شده